No.50 Panganten lanang arep ijab(ningkah)

No.50 Panganten lanang arep ijab(ningkah)

Panganten lanang yen arep ijab,panganggone kulukan lan kampuhan,utawa bebedan lan iket-iketan,mung bae ora kena menganggo kang bangsane mas-masan,uga ora kena nganggo jarik utawa iket kang bathikane nganggo manuk,kupu lan liya-liyaneng(bathikan kang nganggo corak kewan urip).Keris pendhoke swasa,perak utawa liya-liyane uger dudu mas,lan uga panganten durung kena kerik.

Ngarepake sa’ating ijab,panganten budhal saka pamondhokan,kinanthi para sepuh,ginarubyung para kulawarga,terus lumebu ing pandhapa kang wus ginelaran prang wadani(babud) lenggah dhepokan.Panganten lungguhe ing tengh madep mengulon,anglungguhi klasa bangka kang ginelar mujur mengulon tumumpang ing prangwadani,semu ngadepake penghulu.Kasambungan akrabing panganten lan tamu liyane.Wali ing lor mandhep ngidul ngulon,semu ngadepake penghulu.Punggawa penghulu kang nekseni ing kidul madhep ngalor ngetan,semu ngadepake panganten,Kasambungan akrabing panganten lan liya-liyane angubengi lungguhing panganten.Sawise samekto lan wus tumeko sa’ate,banjur kaijabake sarana mas kawon slaka putih bobot setail,kang  banjur kaliru dhuwit rong semat(ringgit perak 2).

Salebaring ijab,panganten ngabekti marang para sepuh kang pantes dingakbekteni.Sawise banjur mundur ing pamondhokan maneh,dandan arep katemu,(temuning panganten).

Ora suwe banjur angetokake slametan mumule luluhur,rupa sega asah(ambengan),iwak goreangan kebo siji(iwak kebo sapepake: utek,mat,sewarnaning jeroan,luhur,sampil lan liya-liyane),pindhang abang,pindhang putih.